nāʾweh נָאוֶה ‘bienséant’ (hébreu)

Étymologie^?: vient de nāʾā נָאָה ‘convenir’ ou nāweh נָוֶה ‘demeure’
Racines: נאה נוה נוה

nāʾweh adj
1) avenant, beau, belle, bienséant